Leonie Klaver zet Zorgoppas in om te kunnen werken

Leonie is 34 jaar oud, werkt als stewardess en woont samen met haar vriend, dochter Sam van 6 en zoon Teun van 2 in Amsterdam. Sam heeft een verstandelijke beperking en een algehele achterstand door een genetische afwijking. Ze heeft 24/7 intensieve zorg nodig. Sinds twee jaar maakt Leonie gebruik van Zorgoppas. Vandaag deelt ze haar ervaringen.

Kun je iets meer vertellen over Sam en over haar ontwikkeling?
Toen Sam 6 maanden oud was lag ze nog steeds vooral op haar rug. Ze probeerde zich niet om te rollen of andere dingen te doen die een baby van die leeftijd normaal gesproken doet. Toen zijn we met haar naar de kinderarts gegaan. Het heeft daarna nog heel lang geduurd voordat we wisten wat er met haar aan de hand was. Ik dacht altijd “als ze straks kan lopen komt de rest ook wel goed.” Maar dat gebeurde niet. Nu weet ik dat alles wat ze nu nog gaat doen mooi meegenomen is. Sam is nu 6 jaar oud en heeft intensieve zorg nodig. Ze heeft eigenlijk bij alles hulp nodig. Ze wordt gewassen, aangekleed, verschoond en gevoerd. Ze loopt wel zelfstandig door ons huis, maar buiten zit ze vooral in haar rolstoel. Met de juiste hulp kan ze zich motorisch goed voortbewegen, maar je moet er wel altijd bij blijven. Ze praat niet, wijst geen dingen aan en gebruikt geen gebaren, maar aan haar gezichtsuitdrukkingen kun je veel aflezen. Wij doen dat constant en daaraan zien we hoe ze zich voelt, het is onze manier van communiceren. Je moet haar wel goed kennen om dat te kunnen natuurlijk.

Sam heeft weinig aandacht voor speelgoed, maar door boekjes bladeren vindt ze heel leuk. En naar de Ipad kijken, die kan ze helemaal zelf bedienen. Om haar bezig te houden gaan we veel met haar naar buiten, bijvoorbeeld naar Artis. Daar geniet ze echt van.

Hoe hebben jullie de zorg voor Sam georganiseerd?
Ze gaat de ene week 5 dagen naar een dagbesteding in Amstelveen en de andere week 4 dagen. In de weekenden en om de week op woensdag is ze thuis. Dat is allemaal goed geregeld. In de avonduren en als ik aan het vliegen ben gebruiken we soms onze Z orgoppas. Als stewardess werk ik soms op gekke tijden, en het komt wel eens voor dat mijn vriend en ik beide niet thuis kunnen zijn als Sam thuiskomt. Dan schakelen we onze Zorgoppas in. En af en toe in de avonduren, zodat wij samen iets leuks kunnen doen.

Toen Sam nog jonger was, was het makkelijker om een reguliere oppas te regelen. Al legden we haar dan wel altijd zelf op bed. Daardoor waren onze avonden veel beperkter. Toen ze 4 was hebben we Zorgoppas ingeschakeld, omdat haar gedrag specifieker werd en we iemand nodig hadden met ervaring en liefde.

Wat biedt Zorgoppas jullie?
Zonder Zorgoppas zou ik nog wel kunnen werken, maar het scheelt wel heel veel geregel. Als onze Zorgoppas niet kan hebben we geen andere optie dan zelf een dag vrij te nemen. Ook het feit dat we de kinderen ‘s avonds niet naar bed hoeven te brengen als we een avondje weg gaan, en dat we ze met een gerust hart aan iemand anders kunnen overlaten, geeft heel veel ontspanning en vrijheid. Nu kunnen wij ook eens uit eten op een normaal tijdstip en dan hebben we daarna nog een hele avond. Onze Zorgoppas weet precies hoe ze met onze dochter om moet gaan. Het vertrouwen in haar geeft ons heel veel rust. Zij is ook de enige die op onze kinderen past, omdat we het niet aan iemand anders over durven te laten. Ik vind het heel bijzonder dat zij er bewust voor heeft gekozen om voor onze kinderen te zorgen. Ze doet dit werk echt vanuit haar hart. Dat is voor ons heel erg fijn.

We hebben geen vaste dagen waarop ze komt oppassen. Ik app altijd of ze kan, die manier van communiceren vind ik heel fijn. Ik hou van spontane dingen. Dat matcht goed. En ondanks dat ze een Zorgoppas is, kan ik haar ook gewoon voor Teun vragen.

Hoe reageerden Sam en Teun de eerste keer op de Zorgoppas?
Sam reageert nooit heel duidelijk op mensen, iedereen mag zo naar binnen lopen. Maar nu, na een tijdje, herkent ze onze oppas. Dat is leuk om te zien. En Teun, die is ontzettend blij met haar en haalt de gekste streken uit om haar aandacht te krijgen. Ook wijzelf hadden gelijk een goed gevoel bij haar. We hebben toen twee andere meiden afgewezen, omdat we met deze oppas een klik voelden.

Wat was voor jullie een bijzonder moment met de oppas?
Onze Zorgoppas ging voor het eerst met Sam op pad, naar Artis. Sam had een gigantische huilbui en zij wist niet wat ze moest doen. Ik was aan het vliegen dus niet bereikbaar en mijn vriend kreeg ze ook niet te pakken. Toen heeft ze mijn ouders gebeld om te overleggen wat ze moest doen en is het opgelost. Nu weet ik dat ze me altijd zal bellen als er iets niet goed gaat, en niet zelf zal blijven aanmodderen. Ik was toen wel bang dat ze niet meer wilde komen daarna, maar ze vond het gelukkig helemaal niet erg.

Wat zou je tegen een gemeente willen zeggen waar ouders nu nog geen gebruik kunnen maken van Zorgoppas, zodat zij wel samen gaan werken met Zorgoppas? 
Als je dit als gemeente niet doet hebben ouders van kinderen met een beperking geen oppas terwijl het wel heel hard nodig is. Als je een zorgintensief kind hebt kun je niet zomaar een ‘gewone’ oppas vinden. Nooit een oppas tot je beschikking hebben betekent ook nooit tijd met je partner alleen of tijd voor je eigen ontspanning. In zulke gezinnen is dat juist zó hard nodig.

En wat tegen andere ouders die het nog niet (durven te) doen?

Deze oppassen kiezen er bewust voor om in een gezin als dat van jou te gaan oppassen. Ze werken graag met kinderen met een zorgvraag. Het werkt allemaal heel makkelijk en je krijgt er veel vrijheid voor terug. Je hebt geen indicatie nodig en kunt voor je eigen ontspanning een oppas inschakelen, zoals de meeste andere ouders dat ook kunnen.

 

 

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.